Net binnen

oktober 31, 2008 Reacties staat uit voor Net binnen

Een commissie onder leiding van Jeltje van Nieuwenhoven heeft bekendgemaakt welke dichters op de longlist staan voor de verkiezing van de nieuwe Dichter des Vaderlands. De nieuwe Dichter des Vaderlands wordt op 28 januari 2009 tijdens een live televisieprogramma van de NPS bekendgemaakt. De tien dichters op de longlist zijn: Tsead Bruinja, Maria van Daalen, Ruben van Gogh, Ingmar Heytze, Joke van Leeuwen, Erik Menkveld, Ramsey Nasr, Hagar Peeters, Ilja Leonard Pfeijffer en Marjoleine de Vos.

-Update-
Op dichterdesvaderlands.nl (mijn toekomstige site?) kunt u lezen over de te volgen procedure, vanaf 2 januari stemmen op de dichters van de dan bekendgemaakte shortlist en nu al warme woorden ten behoeve van mij of, vooruit, de andere genomineerde dichters kwijt. Deze reacties kunnen het oordeel voor de shortlist beïnvloeden.
(Wordt vervolgd.)

Advertenties

Site seeing

oktober 23, 2008 Reacties staat uit voor Site seeing

perdida la oreja de van gogh, art work van gogh, komliefste ruben van gogh, crows over a wheatfield van gogh, van gogh calander, heron gogh bra irish

Je komt soms sites tegen…

Werken aan het Westland (5)

oktober 22, 2008 § 1 reactie

Deze week in concreto begonnen met het schrijven van de liedteksten voor de musical. De liedjes zullen het verhaal in zijn definitieve vorm moeten vertellen. Het ‘wat’ heb ik wel voor ogen, maar het ‘hoe’ nog niet helemaal.
Het eerst lied is een echt begin-lied over zaad en mest:

Peruguano,
Klinkt heel wat beter
Dan varkenssekreet, maar scheelt niet zo veel
Met beer en Schiedammer, chilisalpeter
Haardas, roet en beendermeel

’t Is allemaal mest, mest, mest, mest
’t Is allemaal zaad en mest

Damesfluitertjes

oktober 17, 2008 Reacties staat uit voor Damesfluitertjes

Een goede vriend van mij, in onze studietijd onsterfelijk geworden met de woorden: ‘Wil ik eens gaan studeren, is de UB dicht,’ heeft ooit in de binnenstad van Groningen een nieuwe vogelsoort ontdekt. Het taunuspoepertje (familie van de ramenflatser), een echte stadsvogel, die zijn ontlasting voornamelijk op het gelijknamige wagenpark deponeert. We mogen aannemen dat deze soort inmiddels met uitsterven wordt bedreigd. Ik heb er in ieder geval al lang niet meer van gehoord.

Vandaag, in de UB van Utrecht, waar mijn schrijfkantoor uitkijkt op een bouwplaats, spotte ik twee nieuwe vogelsoorten: de steigerklever en de middelste buizenspecht. Beide gebruikten de aluminium steigers als biotoop voor hun speurtocht naar typische insecten als de cementkever en de schroefrups. Vooral de steigerklever maakte fraaie kapriolen, ondersteboven hangend aan de steigers, waar hij maar met moeite te ontwaren was, dankzij zijn schitterende schutkleuren. Het geroffel van de buizenspecht hoorde ik nog lang nazingen in de steigerconstructie.
Zelfs de damesfluitertjes waren er stil van.

Werken aan Nikola (4)

oktober 15, 2008 Reacties staat uit voor Werken aan Nikola (4)

M’n moeder vertelde ooit dat ze als klein meisje met haar opa in de metro van Parijs zat. Toen het treinstel vaart minderde zei hij ineens: “Sssht… Wat hoor je nu?”
“Niks,” zei m’n moeder.
“Precies,” zei hij vol trots: “en dat heb ik gedaan.”

Ineens vroeg ik me af of het mogelijk is geweest dat mijn grootopa, die uitvinder was in een nog enigszins mechanische en zich ontwikkelende electrische wereld, ooit Nikola Tesla heeft ontmoet. Tesla is na zijn periode in Strasbourg minimaal op doorreis in Parijs geweest, en mijn Franse familie kwam van de Elzas en streek neer in Parijs.
Helaas: in de tijd dat mijn grootopa nog een schoolgaand jochie was, eind 19e eeuw, zat Tesla reeds in Amerika en had daar al veel van zijn belangrijke uitvindingen gedaan. Hij zal ongetwijfeld van Tesla geweten en gelezen hebben: in google’s lijst met mijn overgrootvaders patenten, kwam ik er in ieder geval een tegen die van doen had met wisselstroom. Naast natuurlijk die fantastische ‘machine for shaping containers’.

Werken aan het Westland (4)

oktober 13, 2008 Reacties staat uit voor Werken aan het Westland (4)

Eén van de boeken uit mijn uitdijende Westland-bibliotheek heet: Van crisis tot kracht. Een gedenkboek ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de Bond Westland.
Mijn persoonlijke crisis in deze dagen is dat ik mijn hoofd doende ben te pijnigen met vraagstukken als: is het voor het verhaal beter als hij – laten we hem Siem noemen – van betere komaf is dan zij – laten we haar Annemiek noemen -, of juist andersom?

Het grote probleem daarbij is niet zozeer: waarom ging het destijds aan tussen die twee (ze wilden gewoon, mag ik aannemen en anders maak ik dat wel aannemelijk), maar waarom maakte hij het uit? Onder dwang van de familie? Wiens familie, vraag ik me ineens af.
De grootste fout die je als theaterschrijver kunt maken, zo las ik ergens, is het te snel beginnen met schrijven. Dus ik denk nog even na.

Lachen met diamanten

oktober 6, 2008 § 2 reacties


“No object has had a longer history in the art of the world than the human skull. The treated or decorated skull appears in the art of Oceania and Africa and most gloriously in the sky-coloured turquoise-covered crania of Pre-Columbian America.” Aldus de korte introductie bij de ‘Treated Skulls‘ van Tom Phillips; afgietsels van een originele schedel, die hij vervolgens bewerkt. Tom Phillips is niet de man van de unica, hij werkt in series, waarin dikwijls ook teksten verwerkt worden. Zoals ‘A humument‘, waarin hij, nog altijd, bewerkingen maakt van pagina’s uit de Victoriaanse roman: ‘A human document’.
Een heel verschil met de unieke schedel van Damien Hirst, het ‘duurste kunstobject ter wereld’: een platina replica van een schedel voorzien van een ondergrond bedekkende laag diamanten. Een kunstwerk zo duur in productiekosten, 50 miljoen pond, dat de kunstenaar op zoek moest naar investeerders, en zijn eigen bedrijf een van de hoofdinvesteerders liet zijn.

Op zich had Tom Phillips ook op dit idee kunnen komen; tenslotte heeft hij al schedels bekalligrafeerd, beschilderd en van zijn eigen hoofdhaar voorzien – een bewerking met sieraden had dan een volgende stap kunnen zijn. Maar zelfs een met diamanten afgezette schedel was bij hem wezenlijk anders geweest, omdat Phillips’ schedels zonder kaakgedeelte zijn. En juist die aanwezigheid daarvan geeft de schedel van Hirst zijn belangrijkste lading: die van de megalomane, dodelijke grijns temidden van de diamanten.
Bij Hirst hoeven we niet met een beschouwing van het gebruik van schedels in de kunstgeschiedenis aan te komen. Als we bij dit werk al het verleden in willen, laten we dan de portetgeschiedenis bekijken. Dan beginnen we bij de glimlach van Mona Lisa en eindigen we bij de allerduurste grijns ooit.

Technorati Tags: ,

Waar ben ik?

Je ziet het archief van oktober, 2008 om Van Gogh Weblog.