Nog even…

Nog even over de vorige foto: als de pijl naar links zou staan, stonden die fiets en brommer dan naar rechts?

Ok, dan niet hoor

Ah!

Er worden wel eens rare dingen over mij geschreven, maar dit slaat alles:

“Ruben Van Gogh Alias De Man Van Taal Let his friends. While the ruben van gogh alias de man van taal on board His Majesty’s subjects excepted, formed like the yells of pleasure and ruben van gogh alias de man van taal! The whole events of a renovated moral existence; but the field, and as most of ruben van gogh alias de man van taal all a good deal, eh? There, yonder, within five miles of Bath so soon as the Northern Pacific, too, knew it at the precise spots that serve as a guard ship into those very enemies will own, he explained by saying, Ah!”
Bron: 2.aieskuy.com

Werken aan Ary

Ergens rond 1984 moet ik voor het eerst met Ary Bosker op het podium hebben gestaan. Onvervalst schoolcabaret, met een loodzware kritische ondertoon: Cabaret Bedemocreurenswaardig. Dat was nog in Veendam, en iets later in Muntendam (ons eerste betaalde optreden, 150 gulden), waar we Jacques d’Ancona in opperste verwarring achterlieten. Zoiets (slechts;-) had hij nog nooit gezien. Ach, wat waren we goed eh… jong!
Drie jaar later werden we buren in Groningen en besloten we mee te doen aan het eerste Groninger Studenten Cabaretfestival, als het publieksprijswinnend duo De Zwarte Strik. De rest is geschiedenis.
Ary Bosker werd leidinggevende in diverse gezondheidsinstellingen. Ik werd gesjeesd ruimtelijk wetenschapper en dichter.

Een dikke twintig jaar later slaan we de handen weer ineen. Bosker gaat vanaf eind 2008 de bühne op met een liedjesprogramma, ik help hem bij de uitvoering van zijn (bedrijfs)planmatige opzet ervan en zal het merendeel der liedjes schrijven.
De eerste liedtekst is af en ligt bij Christiaan Coenraads op compositie te wachtend. Het handelt over het droeve lot van de weekendvaders:

Ik kijk nog om, ik weet de afstand niet te vullen
Ik zie ze staan, de komende twee weken zullen
gevuld gaan worden met dat beeld waarbij
ik ze het liefste in m’n armen hou,
terwijl ik vrolijk zwaaiend van hun huis wegrij

Maar dat zwaaien zien zij niet
want ze draaien zich al om
…

Ik houd u op de hoogte.

Nederland – Italië

Bbq aan, drankje erbij,
toeter in de mond
Willem-Alexander was er ook

Het leverde echter niets op
Vandaag nog aanzien
en morgen weer
naast Oranje het hele land
met strakke koppies
onzichtbaar op het werk

Niemand met realiteitszin

Ook in de pers is dat feit
verder niks bijzonders.

Technorati Tags: Flarf

Voorbeschouwing

Ik wilde net een voorbeschouwing gaan schrijven
rond het reilen en zeilen van dit elftal
gaat de leeuw los in mijn hersenen

Nederland heeft de bal
het is met een uur zeker

Technorati Tags: Flarf

Het betere wensen

“Ik mocht vandaag een wens doen omdat ik tussen twee jongens zat.”
“Oh, en wat heb je gewenst?”
“Dat ik iedere dag een wens mag doen.”
“En wat zou je morgen wensen dan?”
“Dat ik tussen twee jongens zit.”

Plato als sidekick

“De ziel is als het oog: wanneer zij gericht is op dat waarop de waarheid en het zijn schijnen, zal de ziel waarnemen en begrijpen, en stralen van intelligentie; maar wanneer zij gericht is op de schemering van opkomen en verzinken, dan heeft zij slechts opinie, en springt zij van het een op het ander, heeft dan de ene opinie en dan de andere, en lijkt geen intelligentie te hebben.”
Zie je het al voor je: Plato als sidekick bij ‘De wereld draait door’ of ‘Paul & Witteman’ (als man natuurlijk geen sidekick bij de eo-kloon), die dan bij willekeurig welk onderwerp deze woorden bezigt?

Van Gogh voor Gildedichter

Komende donderdag wordt een initiatiefvoorstel van de D66, voor het aanstellen van een stadsdichter in Utrecht, behandeld in de commissievergadering MO. Het schijnt dat het voorstel op een brede steun kan rekenen. Voor je het weet heeft Utrecht dan een stadsdichter.

Die zou dan natuurlijk op regelmatige basis een gedicht moeten schrijven over het wel en wee in Utrecht. Zeg maar zoals Ingmar Heytze dat al wekelijks doet in het AD-UN (en zal blijven doen wie er ook stadsdichter wordt), of, vooruit, Fred Penninga in een van de huis-aan-huis periodieken in Utrecht. Daarnaast is het de morele taak van de stadsdichter om de zogeheten Eenzame Uitvaarten te verzorgen, iets wat sinds twee jaar in Utrecht ook al gebeurt zonder stadsdichter. En om nou te zeggen dat Utrecht met een stadsdichter vooroploopt in de stadsdichterscompetitie; nee, Utrecht is een nakomertje en heeft zelfs Houten als ver achter zich moeten laten.

Wil Utrecht niet het lachertje van de stadsdichtersteden worden zijn er twee oplossingen. Ofwel een budget waarbij dat voor het stadsdichterschap van Antwerpen verbleekt tot een futiliteit. Ofwel, en veel beter, een invulling die recht doet aan de historie van Utrecht, spraakmakend origineel is en tot navolging zal leiden: een club van gildedichters.
Een club van gildedichters is ideaal. Het verlicht de toch al ietwat verbleekte taak van de stadsdichter, nee, het geeft er een waardevolle draai aan. In Utrecht zou je een aantal dichters kunnen aanwijzen die ieder een aantal wijken en onderwerpen voor hun rekening neemt, voor onbepaalde- of langere tijd. Dan nog een commissie van wijze heren en dames die de gildedichters aanwijst, een bescheiden bureautje op de bovenste verdieping van de Belle-toren en hopla, Utrecht heeft in een keer haar achterstand goedgemaakt.
Officieus stadsdichter en titelkandidaat Ingmar Heytze staat al achter mijn initiatiefsvoorstel, nu de D66 nog.

Het liefst word ik natuurlijk stadsdichter van Het Westland, maar gildedichter van Utrecht lijkt me ook zo slecht nog niet. Voor beide stel ik me bij deze kandidaat.